Het genot van olifantenpaadjes



olifantenpaadjes2

Ik was 9, en ik kwam vaak te laat thuis. Op een middag was ik er pas om half zeven, in plaats van vijf uur zoals afgesproken. Mijn vader was woedend: ‘Nu krijg je straf.’ Ik rolde met mijn ogen: ‘Beetje kinderachtig om daar straf voor te geven, vind je niet pap?’ Dat had ik niet moeten zeggen. Ik kreeg een week huisarrest.

Gelukkig grensde mijn slaapkamer aan de garage. Via het raam en de regenpijp ontsnapte ik naar het veldje. De plek waar ik met mijn vrienden rondhing, waar we elkaar sterke verhalen vertelden en een balletje trapten. De regenpijp was mijn olifantenpaadje: een niet van hogerhand goedgekeurde, maar lonkende route.

Wat zijn olifanten paadjes?
Olifantenpaadjes zijn paadjes die mensen als alternatief van een officiële route gebruiken. Je kent ze vast wel. Sommige fietspaden hebben zo’n alternatief. Bijvoorbeeld een afstekertje van een talud. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? In organisaties heb je dat ook.

Waaraan herken je olifantenpaadjes in organisaties?
Aan elk ruimte gevend woord. Bijvoorbeeld het woord eigenlijk. Zoals in de zin: ‘Eigenlijk moet je eerst naar HR om dit goed te laten keuren, maar….’

Of aan een uitdrukking als: normaal gesproken. ‘Voor dit incident is normaal gesproken een procedure maar je zou ook…’

Pling.

Er is dus een makkelijkere route.

Wat is het nut van olifantenpaadjes?
Een olifantenpaadje is een kans om te verbeteren. Een pad, een route of een proces. Het is een richtingaanwijzer naar wat slimmer kan.

Gemakkelijk wil nog niet zeggen beter. Toch?
Nee. Maar wat wil je? Snel, goed of allebei? Als je snel en goed wil, optimaliseer je het olifantenpad. Het olifantenpad wijst erop dat de gebruiker alleen goed, niet voldoende vindt. Hij wil óók snel of makkelijk.

Bijvoorbeeld

Op onze aanrecht staat een gloednieuwe Airfryer. Een mini oven. Ik wil hem meteen gebruiken om een pastaschotel op te warmen, want de kinderen moeten sporten. Als ik de formele route volg lees ik eerst de gebruiksaanwijzing voor ik een knop omdraai.

Is dat handig?

Natuurlijk niet. Het is spitsuur in mijn gezin. Dus ik bel mijn moeder, die heeft er ook één. Zij legt het me snel en effectief uit. En het is niet eens ingewikkeld. Win-win. Mijn moeder houdt ervan om te helpen, mijn kinderen om snel te eten en ik om makkelijk te koken. Dat is het genot van een olifantenpaadje.

Maar die officiële route is er toch ook niet voor niets?
Misschien niet. Maar de gebruiker van het olifantenpad heeft er in de praktijk geen boodschap aan. Functionaliteit. Daar gaat het hem om. Persoonlijke overtuigingen van de directie, cultuur of regels doen er niet toe.

Zie het als eens kans
Ikea heeft olifantenpaadjes. Sluiproutes voor mensen met haast. In plaats van het aangegeven pad langs alle afdelingen te volgen, steken ze af via muuropeningen die je net even moet kennen. Voor wie nog nooit in Ikea geweest is: deze route is nog steeds commercieel. Hij doet wat hij hoort te doen: verkopen. De Ikea is nu dus ook toegankelijk voor mensen met haast.

Dus. Wat te doen met olifantenpaadjes?
Neem ze waar, beoordeel ze en doe er je voordeel mee. Belemmert het olifantenpad een belangrijke functie van het formele pad, zoals bijvoorbeeld veiligheid? Blokkeer ze dan.

 

Deel dit bericht:



Geplaatst op maart 4th, door Nancy Kerstens in Artikelen.


One thought on “Het genot van olifantenpaadjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *