Superheld met groeipijn


Nancy_Superheld

Superheld met groeipijn

Ooit.
Ooit was ik ook zo.

Geen duikplank te hoog, geen attractie te snel. Maar nu. Mijn maag draait al om bij de zweefmolen van de kermis.

Niet super stoer.
Ik weet het.

Liever vertel ik je over mijn duik in de Great Barrier Reef. Maar echt. Ik red het gat van het B diploma niet eens.

En toch. Angsten zijn er om aan te gaan.
Meestal.

Wat denk je, zijn jouw medewerkers wel eens bang?

Ik weet het zeker.

  • Ze zijn bang om te verliezen wat ze hebben. Salaris, werktijden, fijne collega’s.
  • Ze zijn bang om iets te krijgen wat ze niet willen hebben. Urenregistraties, ploegendiensten, meer reistijd.
  • En ze zijn bang om iets niet te krijgen wat ze wel willen hebben. Promotie, een leaseauto of dat gave project.

Kortom: bang voor anders. Sluimerende angsten.

Neem Jack. Hij werkt in een organisatie met een prikklok. Hij voelt zich beklemd en van zijn bewegingsvrijheid beroofd. Maar binnenkort verdwijnt de prikklok. Je zou denken dat Jack blij is. Maar nee want hoe weet P&O nu dat hij netjes zijn uren maakt en dat hij soms overwerkt? Hoe gaat hij dit bewijzen?

 Een normaal verschijnsel dus, begrijp ik. Wat is dan het probleem?

Het probleem zit hem in de post-it die wij plakken op het gedrag van ‘Jack’. We labellen het als ineffectief, weerstand, onkunde of remmend en gaan het bestrijden. We herkennen het niet als angst.

Ja maar..
Dat klopt, maar bij ons werkt dat niet zo..
Ik kijk er morgen even naar, ben nu even druk met…

We overtuigen, (ver)oordelen of omzeilen Jack, Annie of Jill. Waarmee we oogsten wat we zaaien: terecht irritant ineffectief gedrag. En zij? Ze voelen zich niet gehoord, niet begrepen. Zij blijven in de angst hangen, stoppen met ontwikkelen of zetten de hakken in het zand. En daar zijn ze creatief in.

Maar hoe bestrijden we de angst?

Ik geef een voorbeeld. Mijn zoon en ik staan in de rij van de python. De angsthaas in mij, die gaandeweg mijn leven steeds meer terrein wint, geeft mijn maag de tip: bij de volgende mogelijkheid rechts omkeren. Als mijn zoon mijn gedachten kopieert, beloof ik hem: Soms moet je dingen doen die je spannend vindt, om te ontdekken dat ze eigenlijk heel leuk zijn. Als je het té eng vindt dan stappen we gewoon niet in. Het verhaal eindigt met een stuiterend en ziekmakend ‘nog een keer, nog een keer’..

Senninger
Het leermodel van Senninger helpt ons veranderangst te tackelen. Het model heeft drie zones: de comfort zone, de stretcht zone en de panic zone.

De comfort zone
Als een warm bad. Heerlijk vertrouwd. Maar een te lang verblijf in de comfort zone veroorzaakt onvrede. Een mens is erop gebouwd om zich te ontwikkelen, te evolueren. Ben je ooit een peuter tegen gekomen die dacht ‘Oei ik groei maar niet’ ?

De stretcht zone
Jouw medewerker vindt het een beetje spannend maar in deze zone is hij bereid om frustraties te verduren en risico’s te nemen. Het is als het moment voor de sprong van de hoge duikplank. Hij is opgewonden over wat er gaat komen, heeft het gevoel dat hij leeft en ontwikkelt zich. De vraag die helpt: Welk klein stapje kun jij je medewerker laten zetten om van de comfort zone naar de stretch zone te gaan?

Ben er. Begeleid, bemoedig, daag uit en waardeer de gehaalde successen. Geef een escape indien mogelijk.

Klinkt een beetje gemakkelijk. En wat als hij het gewoon niet durft?

De panic zone
Naast de stretcht zone ligt de panic zone.  Daar waar je gaat hyperventileren, stress voelt en op je display error verschijnt. Je lijf geeft aan waar je grens ligt, en het schreeuwt dat je ernaar moet luisteren. Doe dat dan ook.

Angst heeft een functie: het alarmeert dat je in gevaar zit. Dus check eerst of het een reëel gevaar is, of niet. Is het angst voor het verhaal wat we in ons hoofd creëren? Vaak is er angst voor het feit dat iemand denkt de gevolgen niet aan te kunnen. En heel vaak, kunnen we dat gewoon wel. Kunnen we meer verduren dan we denken en ademen we gewoon door. Neemt niet weg dat een steuntje in de rug af en toe fijn leunt, daarna kunnen we verder.

Ben jij dat steuntje?

Tips voor angsthazen en superhelden in spe:

  • Angst zet ons van oorsprong aan tot vechten, vluchten of bevriezen. Dit is voor noodsituaties maar gebruiken we ook bij irreële of huis tuin en keuken angsten. (Her)ken je neiging.
  • Vecht niet tegen je angst, ga niet in je denken zitten maar voel wat er te voelen valt. Accepteer het en duw het niet weg. Het is er. Je bent je gevoel niet, je hebt het. Je bent je gedachten niet, je hebt ze.
  • Relativeer; wat in het ergste geval? En weet je dat of denk je dat? Is een andere gedachte net zo waar?
  • Ben je in staat en bereid om een klein stapje verder te zetten? Wat zou je nodig hebben?

Deel dit bericht:



Geplaatst op september 28th, door Nancy Kerstens in Artikelen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *