Voorspel en de esthetische drijfveer


Wij op weg naar een salsa festival, mijn zus, een vriendin en ik. Al snel was ik erachter dat ‘esthetisch’ overheerste boven praktisch. Inschattingsfoutje.

Daar stond ik dan. In mijn gympen (loopt het lekkerst) en mijn dikke trui (was knetter koud) naar dansparen te kijken. Vooral het paren. Het heette blijkbaar kisumba maar ik ondertitelde het al snel als ‘voorspel op de dansvloer’. Al was het niet vulgair, eerder sensueel.

Maar wat ik tot mijn verbazing ontdekte, er zat ook schoonheid in (esthetische drijfveer). Ons gezelschap was het er al snel over eens: het is mooi om te zien hoe mensen op kunnen gaan in muziek, in bewegingen, in elkaar. Vertrouwen op gevoel, op de flow die de muziek veroorzaakt, in volledige afstemming op elkaar, maar zeker niet structuurloos. De meeste met een zachte, tevreden glimlach op de mond. Man of vrouw, zwart of wit; het maakte niet uit.

Goed, ik pleit niet voor voorspel op het werk maar als we maar 50% van dit gevoel mee zouden kunnen nemen naar ons werk, hoe zou dat er dan uit zien?

Om Einstein maar weer eens uit de kast te trekken:  ‘Met logica kom je van A naar B, met verbeelding kom je overal’.

Zelfs met gympen en een dikke wintertrui op een salsa festival :-)

 

Deel dit bericht:



Geplaatst op mei 28th, door Nancy Kerstens in Artikelen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *