Zelfregulatie


Boeiend.

2014…Men wil via de snelweg van A naar B. Diezelfde ‘men’ verwacht dat hij zonder opstoppingen of belemmeringen op plaats van bestemming komt. In de spits.

Er zijn weinig plekken waar irritatie meer hoogtij viert dan in het verkeer. Bij elke afwijking van het verwachtingspatroon gaan de handen moedeloos omhoog, een nijdige blik richting ‘de dader’ of de vinger woedend tikkend op het voorhoofd. De kracht van non-verbale communicatie. En nu schets ik  overigens nog een relatief vredelievend beeld.  De norm/overtuiging die hieronder ligt:  ‘Jij moet perfect en foutloos rijden’ (vooral ‘jij’…).

Wat verwacht men? Dat de automobilist, waar de woede op gericht is, voortaan sneller gaat rijden door het bumper kleven? Aanval roept verdediging of tegenaanval op. In ieder geval geen inzicht in het rijgedrag. Dus als je het met die reden wat opvliegend ageert, kun je beter op zoek naar een alternatief dat wel werkt. Overigens ook toepasbaar op de werkvloer.

Lieve mensen. Heb wat compassie. We zien allemaal wel iets over het hoofd, zijn in gedachten of schatten iets verkeerd in. Je hoeft niet op elke emotie die je voelt te reageren/acteren. Dat heet zelfregulatie. O ja, en stel je verwachtingspatroon bij, dat scheelt een hoop irritatie.

En nu ik jullie toch spreek…beetje weeïg maar wel oprecht: heb elkaar gewoon een beetje lief:

https://www.youtube.com/watch?v=ONUEQUpCynY&list=PLD58DB1EC4328EF7A

Deel dit bericht:



Geplaatst op september 30th, door Nancy Kerstens in Artikelen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *